آرزو کن

سلام امروز روز تولد منه و من این جمله رو تقدیم به کسانی میکنم که دوستشون دارم ولی خبر ندارند و دوستم دارند ولی من خبر ندارم (با اجازه بزرگترها)

از انسانها غمي به دل نگير؛ زيرا خود نيز غمگين اند؛ با آنکه تنهايند ولي از خود ميگريزند  زيرا به خود و به عشق خود و به حقيقت خود شك دارند

 پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند...!

وقتي گفتم دوست دارم مي دانستم که الفبايي تازه اختراع مي کنم ,

به شهري که در آن هيچ کس خواندن نمي داند!.

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در پنجشنبه یکم مهر 1389 ساعت 0:1 موضوع | لينک ثابت

گاهی در زندگی دلتان به قدری برای کسی تنگ می شود

که می خواهید او را از رویاهایتان بیرون بیاورید
و آرزوهای خود در آغوش بگیرید

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389 ساعت 11:20 موضوع | لينک ثابت

بهشت هیچ است
در برابر گام برداشتن در کنار تو
در شبی زیبا
زیر نور ماه

گویی خورشید گرمای خود را از دست داده است
و گل های سرخ عطری ندارند
و ستارگان دیگر نمی خوانند

شاید به نظر برسد که عاشق نیستم
شاید به نظر برسد که نمی توانم عاشق باشم
شاید به نظر برسى که حتی نمی خواهم عاشق باشم
ولی نه در برابر عشقی مانند عشق من به تو
که تا آخرین لحظه عمر آن را در قلبم نگاه خواهم داشت

نجوایی از سوی تو
نگاهی کوتاه از تو
لبخندی شیرین بر لبان زیبایت
و من خود را غرق در عشق می یافتم

می خواهم آزاد زندگی کنم
بسان پرندگان مهاجر
ولی قفسی ساخته از عشق تو
جایی است که همواره رو به آن خواهم داشت

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در سه شنبه نوزدهم مرداد 1389 ساعت 10:34 موضوع | لينک ثابت

خدا در مقابلم بود ... اما نميديدمش,

 همه جا آننقدر روشن بود که خورشيد در برابرش ,

فانوسي بود که در تريکي سوسو مي زد .

فضا فراخ بود و من در دشتي با علف هاي سپيد پا برهنه مي دويدم .

خار و خسي نبود و زمين حرير نرمي بود که زير پاهايم سر مي خورد ...

خروس در دوردست آواز وداع سرود.

اين ها همه شايد زنگ تفريحي بود قبل از آغاز درسي سخت .

ناگهان تغيي آسمان را دريد,

دستي پايم را گرفت و به مجازات جرمي که جدم کرد مرا واژگون از بهشت بيرون کشيد,

آري ,

من به دنيا آمدم

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در یکشنبه دهم مرداد 1389 ساعت 8:54 موضوع | لينک ثابت

ريزش پي در پي قطره هاي باران و طاق هايي که پناهگاه گام هاي هميشه گريزانند.

چتر هاي سياه و چهره هاي در هم کشيده ,

اما در يک کوچه و در بين اين همه ,

تنها نجواي معصومانه کودکي که براي لطافت باران شعر مي خواند به گوش مي رسد...

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در شنبه نهم مرداد 1389 ساعت 7:55 موضوع | لينک ثابت

اي آفريدگارم

خداي من تو مرا از خاك پست و بي ارزش آفريدي

مرا آفريدي و به من ارزش دادي

مرا لايق بندگي خويش ساختي

پروردگارم،‌ معبود من

نياز من به تو ابديست

مرا در ظلمت خويش تنها نگذار

مرا در خود پرستي و گمراهي خويش تنها نگذار

نجاتم بده از اين تاريكي

تشنه نگاهت هستم

ادامه مطلب

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در جمعه هشتم مرداد 1389 ساعت 8:6 موضوع | لينک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در پنجشنبه هفتم مرداد 1389 ساعت 12:25 موضوع | لينک ثابت

گفتی که پــَر بکش ، برو از آسمان من

باشـد ، قبـول ، کفتر ِ نا مهربان من

هر بار گفته ام که : تو را دوست دارمت

پـُر می شود از آتش ِعشقت دهان من

این جمله که برای بیانش به چشم تو

افتـاده است باز به لکنـت ،  زبان من

آنقدر عاشقـم که تو عاشـق نبوده ای

دیگر رسیـده کارد  ، بر این استـخوان من

نه ، شاهنامه نیست که تو پهلوان شوی

این یک تراژدی ست ـ غم  ِداستان من

یک شب بیا و ضامن  ِ من باش  نازنین !

وقتی دخیـل  ، بستـه به تو آهوان ِ من

دل بــرکن و به شهـرِ دل  ِ من بیا عزیز!

زخـم زبان مردم  ِ چشـمت  ، به جان ِ من

باید که باز با تو خـدا حا فظـی کنـم

آخر رسیـده است به پایـان  ، زمان من

نوشته شده توسط shabe_arezoHa در چهارشنبه ششم مرداد 1389 ساعت 10:14 موضوع | لينک ثابت